Prof. Dr. İsmet Barutçugil
Bilgi yönetimi,
organizasyonlarda çalışanların sahip oldukları bilgi, deneyim ve uzmanlıkların,
veri tabanlarının, kaydedilmiş bilgilerin, belgelerin, plan, politika ve
prosedürlerin kısaca tüm bilgi kaynaklarının belirlenmesi, yönetilmesi,
zenginleştirilmesi ve paylaşılmasına yönelik bütünleşik ve sistematik bir
çabadır.
Bilgi yönetimi,
organizasyonun sahip olduğu bilgiyi bilmesini, ona değer vermesini ve onu
kullanmasını sağlar. Yöneticiler ve çalışanlar, doğru bilgiye doğru zamanda
ulaşarak ve onu etkin kullanarak yönetim ve çalışma performanslarını
arttırırlar. Kararlar doğru alınır ve etkin sonuçlara daha kolay ulaşılır.
Geleneksel yönetim anlayışına sahip organizasyonlarda bilgi, gücü
ifade ettiğinden genellikle saklanır ve yalnızca belirli bir bilgi hiyerarşisi
içerisinde emir komuta kanalları boyunca dolaşır. Bu durumda çoğu kez doğru
bilgiye ihtiyaç duyulduğu anda ve yerde ulaşma olanağı bulunamaz.
Bilgi, ihtiyaç duyulan her yerde eş anlı
olarak ortaya çıkabilir.
Bilgiye ulaşma kolaylığı ve hızı nedeniyle
bir konunun uzmanı olmayan kişiler de o konunun uzmanının yaptığı işi
yapabilirler.
Karar verme sürecine tüm yönetici ve
çalışanların katılımı sağlanabilir.
Çalışanlar nerede olurlarsa olsunlar bilgi
alıp verme olanağına sahiptirler.
Planlar ve uygulamalar her an gözden geçirilebilir.
Yönetim, sorumluluğun dağılmasının ve
merkezde toplanmasının yararlarını eş anlı olarak yaşayabilir.
Organizasyon
çapında öğrenmeyi ve değişimi destekleyen ve geleneksel yönetim anlayışını
değiştiren bilgi yönetimi yalnızca veri tabanları ve networklar oluşturmak
değildir. Bu bir altyapı oluşturabilir ancak bilgi yönetimine geçişi ifade
etmez. Bilgi yönetimi, çalışma ortamı içinde öğrenmeye dayalı; işbirlikçi,
yenilikçi ve bilgiyi üretmeye, paylaşmaya ve kullanmaya yönelik bir kültür
oluşturulmasını gerekli kılar. Bilgi yönetiminin temel ilkelerinden biri
bilginin paylaşıldıkça çoğalacağının ve zenginleşeceğinin kabul edilmesidir. Bu
nedenle araştırmalar, değerlendirmeler, ölçümler, raporlar, planlar çalışanlar
için açık ve ulaşılabilir şekilde bulundurulur. Çalışanların bilgi ve
deneyimlerini paylaşmaları, konunun uzmanlarıyla bir araya gelmeleri, en iyi
uygulamaları belirlemeleri ve geliştirmeleri özendirilir. Bilgi üretimini ve
paylaşımını destekleyen bir kurumsal kültür yaratılır. Bu konuda çaba
harcayanlar ödüllendirilir. Yöneticilerin sahip oldukları bilgiyi
paylaştıklarında güçlerini ve kontrolü kaybedecekleri korkusunu yenmeleri
sağlanır. Organizasyon içinde açık iletişim, karşılıklı güven ve bilgi
yönetiminin yararları konusunda olumlu tutum geliştirilir.
Bilgi yönetimi
belirli bir başlangıç ve bitiş tarihi olan bir proje olarak değil, kesintisiz
bir dönüşüm ve bir olgunlaşma süreci olarak görülmelidir. Bu nedenle, bilgi
yönetimi, bir teknoloji sorunu olmaktan öte bir kurumsal kültür sorunudur.
Bilgi yönetimini bir organizasyonda yerleştirmek ve tüm çalışanlara benimsetmek
için izlenmesi gereken yol altı adımdan oluşmaktadır;
Liderlik
geliştirmek: üst yönetimin bilgi yönetiminin anlamını ve değerini anlamasını
ve bu konudaki tüm çabalara tam destek vermesini sağlamak.
Bilgi yönetimi
takımları oluşturmak: başlangıçta gerek teknolojik altyapının gerekse
kurumsal kültürün uygun duruma getirilmesi için farklı departmanlardan
çalışanların katıldığı proje takımları oluşturmak.
Bilgi yönetimi
teknolojisini geliştirmek: organizasyon için de bilgiyi derleyen,
güncelleyen, depolayan ve dağıtan bilgi teknolojilerini, internet ve
intranet ağlarını, veri tabanlarını oluşturmak.
Paylaşıma açık,
güvene dayalı bir kurum kültürü oluşturmak: bilginin kolektif ve sistematik
bir şekilde üretildiği, geliştirildiği, paylaşıldığı ve kullanıldığı bir iş
ortamı yaratmak.
Sistemlerin ve
sürecin işlemesini sağlamak: bilgiyi elde etmek, işlemek, paylaşmak ve
kullanmak için geliştirilen teknolojik sistemlerin ve düşünülen sürecin
işlediğinden emin olmak ve uygun kurum kültürünün sürekliliğini sağlamak.
Bilgi yönetiminin bir dönüşüm ve kazanma aracı
olarak değerini kanıtlamak: bilgi yönetimi anlayışı ve uygulamalarıyla
organizasyonun elde ettiği rekabetçi üstünlükleri belirlemek,
organizasyonların ve çalışanların amaçlarına ulaşmalarına yaptığı katkıyı
ortaya koymak.
Bu altı adımın başarılı bir şekilde izlenmesiyle sağlanan değişim, yönetim ve
organizasyon üzerinde önemli sonuçlar doğuracaktır. Bunlar şu şekilde
özetlenebilir;
Bilgi yönetimi, organizasyonlarda planlama,
yönetim, koordinasyon ve denetim süreçlerini değiştirir, bu fonksiyonların
hızını ve etkinliğini arttırır.
Bilgi
yönetimi organizasyondaki tüm işlerin bir süreç ya da değer zinciri içinde
bütünleştirilmesini ve bir sistem olarak daha etkin yönetilmesini sağlar.
Bilgi
yönetimi ile çalışanların, organizasyonun ve müşterilerin bilgileri
bütünleştirilerek proaktif bir pazarlama yaklaşımı geliştirilebilir ve
dolayısıyla önemli bir rekabetçi üstünlük sağlanır.
Bilgi yönetimi organizasyonun misyonunu,
amaçlarını ve hedeflerini gözden geçirmesine ve operasyonlarını yeniden
değerlendirmesine fırsat yaratır.
Bilgi yönetimi, organizasyonlarda gücü ve
kontrolü yeniden dağıtarak, işleri, fonksiyonları ve ilişkileri önemli
ölçüde değiştirir, kurum kültürünü bir dönüşüme zorlar.
Bilgi yönetimi
anlayışının benimsenmesi ve bilgi teknolojileri uygulamalarının yaygınlaşması
insan kaynakları yönetimi açısından çeşitli konularda önemli yararlar
sağlamaktadır.
Bilgi paylaşımı:
İnsan kaynakları yöneticileri internet, intranet
ve online forumlar aracılığıyla profesyonel bilgi ve deneyim birikimine daha
kolay ulaşabilmektedirler.
Nitelikli eleman bulma, seçme ve
yerleştirme: Kuruluşların
web sitelerindeki başvuru formları, kariyer siteleri, intranet üzerindeki
çalışanlarla ilgili veri tabanları, insan kaynakları yöneticilerinin
nitelikli kişileri bulmasını kolaylaştırmaktadır. Ayrıca bazı test ve
değerlendirmelerin internet ortamında online yapılmasını sağlayarak seçme ve
yerleştirme sürecinin etkinliğini ve hızını arttırmakta, maliyetini
düşürmektedir.
Yeterlilik yönetimi:
Bilgisayar ortamındaki testler, ölçme ve değerlendirme
araçları, çalışanların yetkinliklerini, bilgi ve beceri düzeylerini,
potansiyellerini ve mevcut performanslarını belirlemeyi kolaylaştırmaktadır.
Böylece insan kaynakları yönetimi, yetkinlik açıklarını görme, eğitimleri
buna göre programlama ve bugünkü ve gelecekteki eleman ihtiyacını sağlayarak
doğru bir insan kaynakları planlaması yapma olanağını bulur.
Rekabet üstünlüğünü sağlayan bilgi
yönetimi: İnsan
kaynakları yöneticileri organizasyondaki kişilerin hangi bilgi ve
deneyimlere sahip olduklarını tam ve doğru bir şekilde bilerek onların doğru
yerlerde, doğru işlerde görevlendirilmesini sağlarlar. Ayrıca, bilgi
teknolojilerini kullanarak organizasyon dışındaki insanların bilgi ve
deneyimlerine ihtiyaç duyduklarında onlara kolaylıkla ulaşabilirler.
Öğrenme
süreçlerini geliştirme: İnsan
kaynakları yönetimi, internet ve intranet olanaklarını kullanarak pek çok
farklı konuda çalışanlarını eğitme ve bilgilendirme olanağını bulabilir.
Organizasyondaki kişilerin bilgi ve deneyimleri, uygun tasarlanmış
sistemlerle kısa sürede etkin eğitim materyallerine dönüştürülebilir.
Uzaktan öğrenim ve e-learning uygulamalarıyla çok ve çeşitli konularda ileri
düzeyde bilgiye ulaşılabilir. Bunlar uygun maliyetle paylaşılabilir,
geliştirilebilir ve kullanılabilir.
Kariyer yönetimi ve yedekleme
planlaması: Bilgi
teknolojileri ile çalışanların kariyer beklentilerini, ilgi alanlarını, iş
değerlerini, kişisel ve profesyonel hedeflerini belirlemek ve değerlendirmek
daha kolaydır. Böylece çalışanlar daha uygun pozisyonlarda iş tatminini ve
yüksek performansı birlikte sağlayacak şekilde görevlendirilebilirler.
Çalışanlarla ilgili veri tabanları, onların yetkinlikleri, güçlü ve zayıf
yanları, eğitim geliştirme ihtiyaçları, amaç ve beklentileri, yönetim
görevleri veya diğer pozisyonlar için hazırlık düzeyleri ile ilgili bilgiler
içerir. Bu bilgiler, yöneticilerin çalışanlarıyla yaptıkları kariyer
planlama görüşmelerinin etkinliğini arttırır, gelişme fırsatları konusunda
doğru tavsiyelerde bulunmalarına yardımcı olur. Böylece eğitim geliştirme
bütçelerinin daha etkin kullanımı da
sağlanır.
Ayrıca, bilgi teknolojileri ile çalışanlarla ilgili tüm
sayısal veriler, ayrılma oranları, görevlendirme ve terfi yöntemleri,
organizasyonun büyüme oranı ve yönü ile ilgili bilgilerle bütünleştirilerek
kısa, orta ve uzun dönemde ihtiyaç duyulacak çalışanların sayıları, ve
nitelikleri belirlenebilir. Buradan sağlıklı bir organizasyonel yedekleme
planlaması yapılabilir. Yedekleme planı; emeklilik, tayin, terfi, transfer,
işten çıkarma, istifa, iş genişlemesi ya da işin çeşitlenmesi gibi
nedenlerle açılacak pozisyonları dolduracak sayıda ve nitelikte çalışanın
bulunabilirliğini sağlar.